Een ander financieringssysteem is geen begin- maar een eindpunt. Een gezamenlijk ontwikkelde visie op de toekomst van de verloskunde en het werken aan vertrouwen en samenwerking tussen alle partijen is onontbeerlijk voor een goede start, ervaart STBN in projecten waar zij als projectleider bij betrokken is.
Het begint met het met elkaar ontwerpen van goede, samenhangende, efficiënte en cliëntgerichte zorg. Daarbij zullen de breed gedragen Stuurgroepadviezen een belangrijke basis vormen. De aanpak waar voor gekozen wordt en accenten die in de diverse regio’s gelegd worden zullen waarschijnlijk bijzonder uiteenlopend zijn. Hierop worden de organisatie en financiën ingericht.

In veel regio’s ontstaan deze tijd al veel goede voorbeelden van andere zorgvormen en samenwerking en worden best practices uitgewisseld. Op cliënt-, zorgverleners- en regionaal niveau worden in projecten als 2MoVE)), Oostwaarts en vele anderen ervaring opgedaan met zaken als gezamenlijke intake, huisbezoek, en de invoering van een EVA, maar die laten zich niet zondermeer transplanteren naar andere regio’s.

In haar brief noemt de minister de verzekeraars als belangrijke initiatiefnemers, en STBN als organisatie die dergelijke verandertrajecten kan ondersteunen. Daarnaast noemt zij de diverse betrokken beroepsgroepen KNOV, NVOG, NVZ, Actiz, BTN en Stichting Kind en Ziekenhuis. Geïntegreerde verloskunde en integrale bekostiging zal zeker gaan leiden tot veel samenwerking op dat niveau.

Een integrale visie op inhoud en organisatie gaat – wat betreft de deelnemers aan de heidag - vooraf aan een model voor integrale bekostiging.

Wat betreft de inhoud zal het gaan over het ontwikkelen van zorgpaden: gezamenlijke afspraken over het zorgproces waarin ieder de juiste rol vervult op het juiste moment. Afspraken zijn nodig over items als overdracht, informatie-uitwisseling, opschalen van zorg naar gelang de behoefte van de cliënt. Ook heldere communicatie met- en informatievoorziening aan de zwangere mag niet ontbreken. Daarnaast zijn er veel thema’s die bijdragen aan het zorgproces, zoals doorvoering van het webbased dossier, gezamenlijke intake, risicoselectie, maatwerk bij ondersteuning bij de partus, thuismonitoring, multidisciplinaire casuïstiek-besprekingen.
Integrale bekostiging vereist vervolgens één organisatie die namens alle zorgverleners de contractpartij is voor de zorgverzekeraars. En – wellicht de meest spannende: het is de ‘proof of the pudding’ voor de door de cliënt (en de minister) gewenste gezamenlijkheid. Het is immers een uitwerking van de samenwerkingsafspraken. Er wordt geborgd dat alle gemaakte afspraken goed werken en nagevolgd worden. Zeggenschap, rollen en verhoudingen worden geregeld. Dat brengt juridische aspecten met zich mee – wat is de beste rechtsvorm?

Het vertalen van het zorgproces in financiën is als sluitstuk aan de orde: het ontwikkelen van het financieel verdeelcentrum en het als ‘collectief’ aangaan van contracten met de zorgverzekeraar.

Tweet